براي قهرمان اين داستان موقعيتي پيش آمده كه با چشمان بسته بتواند ديگران را ببيند و از آن فراتر، پاى حرف‏هاى بى‏تظاهر و مكنونات قلبى‏شان بنشيند. چنين موقعيتى ابتدا براى هر كسى جذاب است و جالب، ولى با گذر زمان، كم‏كم شخص مى‏فهمد كه دانستنِ همه چيز، هميشه خوب نيست. ما سالها با افرادى زندگى مى‏كنيم يا رفت وآمد و ارتباطى داريم كه به تصور ما از نزديكان ما هستند و رابطه‏اى عاشقانه، دوستانه يا همراه با احترام ميان ما برقرار است، اما به يكباره همه چيز چهره عوض مى‏كند و تمام تصورات ما در هم مى‏ريزد و هيچ كارى هم ديگر از دست ما را برنمى‏آيد. اميدواريم شما هم براى لحظاتى خود را در چنين موقعيتى قرار دهيد و ببينيد آيا مى‏خواهيد كه به اين توانايى دست يابيد يا نه؟ آيا واقعا دوست داريد در شرايطى قرار بگيريد كه همه چيز و همه كس با شما بى‏پرده سخن بگويند؟ شايد بتوان چنين وضعيتى را با فراموشىِ ذهن آدم‏ها مقايسه كرد. بسيارى عقيده دارند اگر انسان فراموشكار نبود، زندگىِ سختى داشت و نمى‏توانست دردها و مشكلات گذشته را كنار بگذارد و به آينده منتقل نكند. اين هم از آن نعمت‏هايى است كه خداوند به انسان عطا كرده و گاهى ارزش آن را نمى‏دانيم.

---

خلاصه‌اي از كتاب:
داستان در مورد زنی است که در زندگی تمام چیز های مورد نیازش را دارد : زندگی خوب، همسری مهربان و غیره. اما بر اثر یک اتفاق دچار تصادف شده و در نتیجه ناخواسته به حقایقی پی می برد که متوجه می شود آن زندگی آرام وبی دغدغه چه چیزهایی پشت خود داشته است.